Μενού Φίλτρα

Ποιος και τι ακριβώς ήταν ο Ηλίας Πετρόπουλος; Σπούδασε νομικά, χωρίς ποτέ να πάρει πτυχίο και να ασκήσει τη δικηγορία. Ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία, χωρίς να ακολουθήσει δημοσιογραφική καριέρα. Ξεκίνησε γράφοντας μονογραφίες για εικαστικούς καλλιτέχνες, χωρίς να έχει σπουδάσει καλές τέχνες. Έγραψε ποίηση, χωρίς να υπάρξει ποτέ καθαρόαιμος ποιητής. Επιδόθηκε σε λαογραφικές, γλωσσολογικές και λεξικογραφικές έρευνες και μελέτες, χωρίς να ισχυριστεί ότι είναι επιστήμων λαογράφος ή γλωσσολόγος. Μα τι τέλος πάντων ήταν αυτός ο άνθρωπος; Ερευνητής-Μελετητής; Λαογράφος; Φολκλορίστας; Γλωσσολόγος του περιθωρίου; Λεξικογράφος; Ανθολόγος; Δοκιμιογράφος; Κριτικός τέχνης; Ποιητής; Σκιτσογράφος; Φωτογράφος; Βιβλιόφιλος; Συλλέκτης; Ενδυματολόγος; Θανατολόγος; Πορνογράφος; Ποιο υπήρξε, πραγματικά, το αυθεντικό πρόσωπο του επίμαχου και αλλόκοτου αυτού ανθρώπου; Μήπως έπαιζε θέατρο με τις ακραίες συμπεριφορές, τις υπερβολές και τα καμώματά του; Τι ήταν τελικά αυτός ο άνθρωπος; Ένα ανήσυχο πνεύμα; Ένας παθιασμένος, καινοτόμος ερευνητής; Ένας ευαίσθητος καλλιτέχνης-διανοούμενος; Ή μήπως ένας σκανδαλοθήρας-τσαρλατάνος; Αυτά τα ερωτήματα δεν έπαυαν να απασχολούν για χρόνια τον «βιογράφο», ζητώντας απαντήσεις.

Επτά μήνες πριν τον θάνατό του (Σεπτέμβρης 2003), ο ακαδημαϊκός, συγγραφέας και κριτικός Γιάννης Βασιλακάκος συναντά συμπτωματικά στο Παρίσι (καλεσμένος τού τότε πρέσβη της Ελλάδας στην UNESCO Βασίλη Βασιλικού, τον Γενάρη 2003) το ίνδαλμά του Ηλία Πετρόπουλο, με τον οποίο περνά ένα αξέχαστο βράδυ μαζί. Η αναπάντεχη αυτή συνάντηση-γνωριμία προσφέρει μια σπάνια και μοναδική ευκαιρία στον θαυμαστή του τελευταίου για να ψυχογραφήσει και αποκωδικοποιήσει τον μεγαλύτερο ίσως «γρίφο» στην ιστορία της νεοελληνικής γραμματείας. Ο «βιογράφος», με έναν εντελώς πρωτότυπο και ιδιόρρυθμο τρόπο - αντίστοιχο της προσωπικότητας του Πετρόπουλου - φιλοτεχνεί το «πορτραίτο του καλλιτέχνη» καταθέτοντας την προσωπική του μαρτυρία-κατάθεση. Η τελευταία αποτελεί, ουσιαστικά, και την πρώτη επίσημη βιογραφία ενός πολυσυζητημένου, επίμαχου, πλην γοητευτικότατου «τεχνίτη της διαστροφής».


Ευχαριστίες

«... κι αυτό που βλέπεις γραφτό σε βιβλίο...»

«Δεν υπάρχει άσπρο ή μαύρο...»

Επί τον τύπον των ήλων...

«Εγώ όσους αγαπώ τους τσιγλάω και τους παιδεύω...»

«Με βλέπεις σαν γαϊδουράγκαθο...»

«... ο έλληνας γεννιέται κουρασμένος»

«Η πατρίδα μου· τουρβάδες με κομένα κεφάλια...»

«Τυγχάνων ορθόδοξος ερωτικός πρωθιερεύς...»

«... από τον Πεντζίκη συνήθισα να βλέπω λοξά, διαγωνίως, παρανοϊκά, αξονομετρικά, ανορθόδοξα»

«Λιποτάκτης στην μυριάνθρωπη έρημη Αθήνα...»

«... η χώρα μου με κουρελιάζει»

«Ούτε λεπτό δεν έζησα εν γαλήνη...»

«... τον αναρχικό, ξέρεις, και η μάνα του τον αποδιώχνει»

«Δεν θάθελα να ξαναπατήσω στην Αθήνα»

Ο «τεχνίτης της διαστροφής»;

«Το ξέρω· η θέση μου είναι στο νεκροταφείο...»

«... ονειρεύομαι και με βλέπω σε φέρετρο»

ΕΠΙΜΕΤΡΟ

Μεταθανάτια

Υπερτιμημένος ή υποτιμημένος;

Βιβλιογραφία

Πρόσφατα Βιβλία κατηγορίας: Βιογραφίες, Μαρτυρίες, Απομνημονεύματα
X