Μενού Φίλτρα

Η επανάσταση δεν ήταν ποτέ τόσο διφορούμενη.

Η πατρίδα δεν ήταν ποτέ τόσο ξένη.

"Τον καιρό εκείνο υπήρχε μια ατμόσφαιρα ενθουσιασμού ανάμεσα στους πολιτικούς πρόσφυγες γιατί, παρ' όλες τις δυσκολίες που αντιμετώπιζαν στην εντελώς καινούργια ζωή τους, ανακάλυπταν ταυτόχρονα τις πρωτόγνωρες κοινωνικές παροχές του νέου σοσιαλιστικού καθεστώτος κι αυτό τους έκανε να νιώθουν μια κάποια δικαίωση του αγώνα που είχαν κάνει."

"Είχα τελειώσει μ' αυτούς! Μέσα μου είχαν καταρρεύσει αυτά που είχα μάθει να υπερασπίζομαι μ' όλη μου τη δύναμη: η ειλικρίνεια, ο σεβασμός και η ευθύτητα. Δεν ήρθα τότε σε σύγκρουση πάνω σε ιδεολογικά θέματα, ούτε για το νόμο της υπεραξίας, ούτε για τη δικτατορία του προλεταριάτου, αλλά για τα απλά και σημαντικά που βυζάξαμε από τη μάνα μας -να μη λέμε ψέματα, να μη γελάμε τους ανθρώπους μας, να μην τους εκβιάζουμε- κι είχαμε σταθεί τυχεροί γιατί μ' αυτά είχαμε πορευτεί τον καιρό της Κατοχής και της Αντίστασης μέσα από τις γραμμές της ΕΠΟΝ. Και τώρα εδώ, στον πυρήνα του παγκόσμιου αριστερού κινήματος, η απογοήτευση!"

"Άργησαν πολύ να μου δώσουν την ιθαγένεια, αλλά όταν την απέκτησα κι από "απόπαιδο" της πατρίδας ξανάγινα νόμιμο "τέκνο" της, τότε το πρώτο μου βήμα ήταν να πάω στον Αλμυρό... Είχα μέσα μου έντονο το αίσθημα της ρεβάνς, μιας άκακης, ευγενικής εκδίκησης, το έβλεπα αυτό και στη μάνα μου, ότι το επιθυμούσε μ' όλη της την ψυχή. "Να πάμε", μου έλεγε, "και να περάσουμε καταμεσής της πλατείας, να σε δουν από τα δεξιά καφενεία και να σκάσουν που δεν τους έγινε αυτό που ήθελαν, να δουν ότι έζησες κι ότι ήρθες ξανά!"


 

 

Πρόσφατα Βιβλία κατηγορίας: Βιογραφίες, Μαρτυρίες, Απομνημονεύματα
X