Μενού Φίλτρα

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Η ιστορία του εργατικού-συνδικαλιστικού κινήματος της Ελλάδος δεν έχει μελετηθεί συστηματικά. Λίγα είναι τα σχετικά βιβλία και κανένα από αυτά δεν αναφέρεται στη δημιουργία και την εξέλιξη του συνδικαλιστικού κινήματος Καλαμάτας. Η συμμετοχή μου στη διοίκηση του Εργατικού Κέντρου Καλαμάτας (ΕΚΚ) μου επέτρεψε να αντιληφθώ την έλλειψη και με όπλισε με τη δύναμη να προσπαθήσω, μέσα από καταχωνιασμένα πρωτογενή τεκμήρια, να φωτίσω τη σκοτεινή και άγνωστη πορεία του εργατικού - συνδικαλιστικού κινήματος της Καλαμάτας. Η ανάγνωση των συνδικαλιστικών κειμένων και των πρακτικών συνεδριάσεων και κυρίως η μελέτη του τοπικού τύπου της
περιόδου 1900-1960 με βοήθησαν να κατανοήσω σε βάθος τα σύνθετα προβλήματα της εργατικής τάξης. Θεώρησα αναγκαίο να μην απομονώσω την εργασία μου σε τοπικό επίπεδο και να μην την αποξενώσω από΄τον ευρύτερο Ελληνικό συνδικαλιστικό χώρο, προκειμένου ο αναγνώστης να αποκομίσει μία πιo ολοκληρωμένη εικόνα του θέματος. Η συστηματική
αναφορά στα ονόματα ανθρώπων από την Καλαμάτα που διεδραμάτισαν ενεργό ρόλο στο συνδικαλιστικό κίνημα της πόλης δεν είναι καταχρηστική. Η ιστορία ενός τόπου άλλωστε διαμορφώνεται από τους ανθρώπους που δρούν και διαμορφώνουν τα γεγονότα.

Το εργατικό κίνημα της Καλαμάτας στην πρώτη δεκαετία του
εικοστού αιώνα επηρεάζεται από την καλάματιανή διαννόηση και τα φιλεργατικά δημοσιεύματα της τοπικής εφημερίδας "ΘΑΡΡΟΣ" που απηχεί τις απόψεις των ιδιοκτητών Γιάννη και Μιχάλη Αποστολάκη, του Νικολάου Πολίτη, πατέρα της λαογραφίας, και του Γιάννη Αποστολάκη καθηγητή του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Εξάλλου το δημοσιογραφικό επιτελείο και οι συνεργάτες των τοπικών εφημερίδων
"ΘΑΡΡΟΣ" "ΣΗΜΑΙΑ" και "ΝΕΑ" με κυρίους εκπροσώπους τους Β. Κωστόπουλο, Γ. Βεντήρη, Πότη Τσιμπιδάρο, Γερ. Λίχνο, Γ.
Αποστολόπουλο, Γ. Μαράκα, Π. Γιαννακόπουλο, Β. Μιχαλακέα, Μίμη Φερέτο, Κ. Μεταξά, Θαλή Κουτούπη, Κώστα Καραμούζη (Κ. Αθάνατο), Π. Ψαλτήρα, Αντ. Αντωνακάκη, Γ. Περσόπουλο, Γιάννη Αναπλιώτη, Θοδωρή Μαρκόπουλο, Σπ. Ξιάρχο, Γ. Μπακόπουλο, Π. Σγουρέα,
Σωκράτη Λεκέα, προβάλουν συνεχώς την αξία της εργατικής δύναμης, υπεραμύνονται της ταξικής συνεργασίας και αναδεικνύουν την ανάγκη της οργάνωσης του εργατικού - συνδικαλιστικού κινήματος. Επιθυμώ να ευχαριστήσω θερμότατα το σημερινό ιδιοκτήτη της εφημερίδας
"ΘΑΡΡΟΣ" κ. Γιάννη Αποστολάκη, διότι έθεσε στη διάθεσή μου ολόκληρο το ταξινομημένο αρχείο της έγκριτης εφημερίδας από το 1899 - έτος ιδρύσεώς της - μέχρι σήμερα. Ευχαριστώ επίσης τους ιδιοκτήτες και τη διεύθυνση της εφημερίδας "ΣΗΜΑΙΑ" Αδελφούς Β. και Γ. Μιχαλακέα και Π. Γιουλάτο για την παροχή διευκολύνσεως στην αναζήτηση των στοιχείων που με ενδιέφεραν από τα φύλλα της εφημερίδας.

Θα ήταν παράλειψη εκ μέρους μου να μην ευχαριστήσω ακόμα τους παλιούς μου συναδέλφους στη διοίκηση του ΕΚΚ, Πέτρο Τσαπραλή, Αλέκο Μπακή, Τάκη Θεοδώρου και το σημερινό Πρόεδρο Σωτήρη Τσώνη, που με διευκόλυναν να εντρυφήσω στα πρακτικά των Διοικητικών Συμβουλίων και των Γενικών Συνελεύσεων του ΕΚΚ και να αντλήσω πολύτιμα στοιχεία.
Σημαντικά τεκμήρια ανευρέθησαν, ύστερα από προσωπική μου έρευνα,σε χιλιάδες σκορπισμένα έγγραφα του ΕΚΚ, πρακτικά Διοικητικών Συμβουλίων και Γενικών Συνελεύσεων διαφόρων Σωματείων που εγκαταλείφθηκαν βιαστικά με τους σεισμούς στα χαλάσματα του Εργατικού Κέντρου και διεσώθησαν από τα τρωκτικά και τους λαθρομετανάστες, που τα έκαιγαν γιά
να ζεσταθούν ή αφόδευαν ανυποψίαστοι πάνω στα αγωνιστικότερα κειμήλια της καλαματιανής κοινωνίας. Επιθυμώ να επικεντρώσω, χωρίς τις προσωπικές µου κρίσεις, το ενδιαφέρον του αναγνώστη πάνω σε τεκμηριωμένες θέσεις. Μοναδική μου φιλοδοξία είναι να προσθέσω μία ακόμα ψηφίδα στην εικόνα του συνδικαλιστικού κινήματος που θα πορεύεται
το Γολγοθά του όσο υπάρχει σχέση εξαρτημένης εργασίας και εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Ολόκληρο το ανά χείρας βιβλίο είναι τεκμηριωμένο με αδιάψευστα πρωτογενή στοιχεία που βρίσκονται στη διάθεση κάθε ερευνητή, στο Εργατικό Κέντρο, τα Σωματεία Καλαμάτας και στα Ιστορικά
Αρχεία του Κράτους, παράρτημα Καλαμάτας και φανερώνουν κατά τρόπο αδιαφιλονίκητο την κοινωνική εξέλιξη της πόλης από το 1900 μέχρι το 1960.

Ακολούθησα τη μέθοδο της μονογραφίας διότι εκείνο που λείπει είναι οι επί μέρους μελέτες που φωτίζουν, τις επίσης επί μέρους τοπικές εξελίξεις στο εργατικό-συνδικαλιστικό κίνημα.

Η μεγάλη τοιχογραφία αγώνων, διώξεων, αίματος, αλλά και κατακτήσεων, είναι σύνθεση μελέτης και προβληματισμού πάνω στην ιστορία του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος κατά εποχή και κατά τόπο. Με μία φράση η παρούσα εργασία υποτάχθηκε σε μία αρχή της έρευνας που υποστηρίζει ότι η
βαθιά μελέτη των επί μέρους βοηθά στη μεγαλύτερη κατανόηση του όλου.

Πρόσφατα Βιβλία κατηγορίας: Κοινωνικοί αγώνες - Κινήματα
X