Μενού Φίλτρα

Μια από τις μεγάλες μελαγχολίες στο τέλος της ζωής μου είναι ότι δεν μπορώ ν’ ακούσω πια μουσική. Εδώ και πολύ καιρό, πάνω από είκοσι χρόνια, το αυτί μου δεν μπορεί να ξεχωρίσει τις νότες –σαν τα γράμματα ενός κειμένου ν’ αλλάζουν μεταξύ τους θέση, μπερδεύοντας έτσι την ανάγνωση. Αν κάποιο θαύμα θα μπορούσε να μου ξαναδώσει αυτή την αίσθηση, θα είχα σωθεί από τα γηρατειά μου. Η μουσική θα έμοιαζε με μια πολύ γλυκιά μορφίνη που θα με οδηγούσε σχεδόν χωρίς προειδοποίηση στο θάνατο.

Πρόσφατα Βιβλία κατηγορίας: Βιογραφίες, Μαρτυρίες, Απομνημονεύματα
X